سنندج- ایرنا- خشکسالی بر خلاف سیل، پدیده آرام و خزندهای است که به تدریج محیط را تسخیر و به یک بلای طبیعی تبدیل میشود، پدیدهای که بر اساس تعریف های علمی بخش عمده ای از اراضی کردستان را تهدید می کند.
به گزارش خبرنگار ایرنا، وقتی سیل و زلزله رخ میدهد، همه به دنبال جبران خسارت آن هستند و از آنجا که صدمات آن به یک باره بر طبیعت تحمیل می شود، برای همین به چشم میآید در حالی که خسارت ناشی از خشکسالی بسیار سنگین تر و گستردهتر بوده و چون نامحسوس است، کمتر مورد توجه قرار میگیرد.

خشکسالی یکی از پدیدههای هواشناسی و جدایی ناپذیر از شرایط اقلیمی در کشورهای واقع در عرض های جنب حارهای مانند ایران است. در این مناطق که بیشترین بیابان های جهان وجود دارد، خشکسالی امری عادی و ممکن است در هر محلی رخ داده و پیامدهای نامطلوب به همراه داشته باشد.
ویژگی ها و اثرات خشکسالی از قبیل شدت، مدت و بزرگی آن از محلی به محل دیگر متفاوت است و در مناطق خشک و نیمه خشک، اثرات کمبود بارندگی بر روی منابع آب به سرعت آشکار میشود، به بیان دیگر در مناطقی که به طور طبیعی دارای محدودیت منابع آب است، بروز خشکسالی تأثیرات منفی بیشتری به دنبال داشته و حتی میتواند به بحران منتهی شود.
خشکسالی یکی از مهمترین مخاطرات جوی است که به طور خزنده در سطح جهان شکل گرفته و به صورت منطقهای عمل میکند. پیشبینی آن با عدم قطعیت زیاد همراه بوده، آغاز و پایان آن نامعلوم وچگونگی وقوع و اثرات آن در هر ناحیه با ناحیه دیگر هم متفاوت است.
دوره خشکیدگی کردستان در ۱۰ سال
چکیده بررسی و تحلیل شاخص (SPEI) (تبخیر و تعرق استاندارد شده) در دوره ۱۰ ساله تا پایان شهریور سال جاری در کردستان نشان می دهد که درجات خفیف تا بسیار شدید خشکسالی هیدرولوژیک (بلندمدت) در بسیاری از مناطق استان وجود دارد، به طوریکه ۸۹.۷۷ درصد از مساحت استان درگیر خشکسالی خفیف تا بسیار شدید است و فقط ۱۰.۲۳ درصد از مساحت استان در شرایط طبیعی تا ترسالی متوسط قراردارد.
از مساحت درگیر خشکسالی ۱۹.۰۷ درصد دارای خشکسالی خفیف، ۲۴.۴۲ درصد متوسط، ۲۲.۵۶ درصد شدید و ۲۳.۷۲ درصد خشکسالی بسیار شدید است.








آخرین دیدگاهها